Tot onze grote verbazing heeft Djoser de vetrekdatum een week verschoven en is het vluchtschema aangepast. In plaats van rechtstreekse vlucht met KLM naar Beijing vliegen we nu met Lufthansa via Frankfurt naar Beijng, helaas geen rechtstreekse vlucht meer, het heeft wel zo zijn voordelen, de prijs van de reis werd verlaagd. De aanpassing van het vluchtschema levert nog een extra voordeel op, we hebben nu een extra overnachting in Hong Kong aan het einde van de rondreis. Dus wat meer gelegenheid om Hong Kong te bekijken.

Circa 3 weken voor vertrek.

Vandaag onze paspoorten opgehaald bij het visumburo in Amsterdam, nu alle formaliteiten geregeld zijn kunnen we zo langzamerhand de reis verder voorbereiden.

Bij aankomst bij de gate op Schiphol maakten we al snel kennis met een deel van de groep. Niet zo moeilijk omdat iedereen een label van Djoser aan de koffer had hangen.
Met een kleine vertraging van ca. 45 minuten vertrokken we richting Frankfurt, gelukkig duurde deze vlucht niet zo erg lang. Daarna snel op zoek naar de gate voor de aansluitende vlucht, omdat we weinig tijd hadden bij de controle van de handbagage werden we voorgetrokken bij de bagage check, natuurlijk zat ik weer in een steekproef en moesten ze mijn fotocamera testen op aanwezigheid van bepaalde stoffen. Zoals verwacht niets aan de hand en konden we snel naar de gate.
Naar Beijing was het ongeveer 9 ½ uur vliegen en is redelijk goed verlopen ondanks de beperkte beenruimte. We hebben eigenlijk niet echt kunnen slapen dus stond ons een lange dag te wachten. De paspoort controle in Beijing en ophalen van de bagage verliep vlekkeloos, zoals verwacht stond Piet de reisbegeleider al klaar om ons op te vangen. Nadat de meeste mensen geld gewisseld hadden zaten we om ca. 9.25 uur (3.25 uur Nederlandse tijd) in de bus naar het hotel.
De reisleider had samen met de lokale gids een leuk programma bedacht om ons nog even de rest van de dag bezig te houden,  er was een riksja tocht georganiseerd door de oude Hutong wijk en een bezoek aan de trommeltoren (uit het jaar 1420) waar eerst een trap met 59  treden overwonnen moest worden, ik heb geen idee hoe de kleine Chinezen bovenkomen want de treden waren erg steil, het was zeker de moeite waard omdat er op het moment dat we boven in de toren aankwamen er een mooie show opgevoerd werd door een aantal trommelaars. In de Hutong wijk brachten we ook een bezoek aan een woning waar een sprinkhanen fokker zijn verhaal vertelde over zijn hobby, hij toonde alle apparatuur die hij gebruikt om de insecten te voederen etc. Deze insecten worden gebruikt voor sprinkhaan gevechten, stelt niet veel voor twee sprinkhanen worden tegenover elkaar gezet en de sprinkhaan die zich het eerste omdraait heeft verloren. Een van de sprinkhanen kon ontsnappen en verstopte zich onder de kast, en de eigenaar in paniek dat er wat zou gebeuren met zijn topattractie.
Het eten is net een kermis attractie, grote sushi schijf op tafel met Chinese tapas waar iedereen wat van afpakt en niet te vergeten veel rijst.
Het is nu negen uur s’avonds en we hebben al die tijd nog niet geslapen dus is het tijd om af te sluiten en naar bed te gaan, morgen staat weer veel op het programma staat.

Vandaag een strak schema, naar de Chinese muur, zomerpaleis in Beijing en een avondje uit naar het Red theater.
Eenmaal op de muur aangekomen een korte uitleg van de reisleider dat we een korte of een lange wandeling over de muur konden maken. Na wat foto’s gemaakt te hebben was de groep al verdwenen want ieder ging zijn eigen weg. Ik dacht dat ze de lange wandeling zouden maken, dus wij vol goede moed aan de lange wandeling begonnen. Dit bleek flink tegen te vallen omdat er erg steile stukken aanwezig waren en ongelijke traptreden. Het Luisa en mij ruim 1 uur en 20 minuten gekost om boven te komen. Het vreemde was dat we niemand van de groep tegen kwamen onderweg. Aan het einde van de rondwandeling (na 2 uur en een kwartier) bleek dat van de 18 medereizigers er 14 de korte wandeling gedaan te hebben.
Ons uitstapje ging s’middags verder naar het zomerpaleis ook daar moesten we weer de nodige trappen op en af om het prachtige paleis te bezichtigen.
De avond hebben we afgesloten met een bezoek aan het Red Theater waar een prachtige show werd opgevoerd in KungFu stijl, we hebben hier echt van genoten.

Na het strakke schema van Djoser de eerste dagen konden we vandaag op eigen gelegenheid op stap gaan.
Vandaag dus naar de Verboden stad gebouwd in 1408 – 1420, aangekomen op de het plein van de Hemelse Vrede viel een lange rij Chinezen op die het graf van Mao wilden bezichtigen, ons was het afgeraden en zijn na een rondje op het plein door gelopen naar de Verboden Stad. Massa’s mensen die deze stad komen bekijken. We zijn daar de hele dag gebleven om zoveel mogelijk te zien.
Aan het einde van de middag probeerden we een taxi te nemen terug naar het hotel, het liep eigenlijk een beetje anders als verwacht, al wandelend geen taxi te krijgen. Zo langzamerhand raakten we ook een beetje van de route af richting hotel en waren min of meer een beetje verdwaald. Na een wandeling van een uur toch een metro station gevonden, vanaf dit moment konden we ons weer oriënteren waar we zaten, en kwamen we na de metro rit en nog een wandeling van 30 minuten gebroken aan in het hotel.
’s Avonds nog even cultuur gesnoven in de Beijing opera, de muziek was niet om aan te horen, net katten gejank. Maar de volle kleuren van de kleding maakte weer veel goed.
Morgen onze laatste dag in Beijing dus nog even vlug wat dingen bekijken en ’s avonds stappen we op de trein naar Xi’an.

Vanochtend nog even snel naar de Tempel van de Hemel en door het park gewandeld, grappig om te zien hoe de mensen zich vermaken, dansen, zingen, kaarten en ga zo maar door.
Daarna met de bus weer terug en inkopen gedaan voor de treinreis naar Xi’an wat zeker een avontuur zal zijn.

Afgelopen nacht een treinreis achter de rug van Beijing naar Xi’an ca. 14 uur in de trein, weer niet echt kunnen slapen maar de reis verliep redelijk goed.
Vandaag bezoek aan het terracotta leger, duizenden figuren verspreid over een aantal opgravingen. Geen enkele uitgebeelde soldaat heeft hetzelfde gezicht en zijn uniek. Het topstuk was 2 bronzen wagens met paarden ervoor, bijna onmogelijk een knappe foto te maken omdat al chinezen lopen te duwen en trekken om er dichtbij te komen.
Hier in China moet je erg oppassen met oversteken, ondanks dat het voetgangers stoplicht op groen staat wordt je zo voor je sokken gereden.
Morgen ochtend moeten we om 4.15 uur opstaan i.v.m. de vlucht naar Xining waar we dezelfde dag nog op de trein naar Lhasa (Tibet) stappen. Dus een aantal dagen zullen jullie niets van ons horen.

Gisteren heel vroeg opgestaan omdat we vroeg op het vliegveld van Xi’an moesten zijn. De vlucht van Xi’an naar Xining duurde iets meer dan een uur. Bij aankomst hoorden we dat de trein naar Lhasa pas om 19.22 uur zou vetrekken, omdat er voor  deze dag niets geregeld was en het flink regende hebben we ons proberen te vermaken in een winkelcentrum. In de middag klaarde het een beetje op en hebben we een stukje gewandeld door het centrum. Om ca. 16.00 uur vertrokken we richting het station , we werden op een flinke afstand van het station gedropt en het koste flink wat moeite met alle bagage omdat de reisleider er een flinke pas in had.  De groep was verdeeld over twee wagons: de helft in wagon3 en wij in wagon 15 ( de op een na laatste wagon). Het is grappig te zien dat er bij iedere wagon een conducteur staat, strak in het pak, die de kaartjes controleert. Piet had ons gevraagd niet in te stappen, hij had het visum voor Tibet, en we met alleen de kaartjes de trein niet in mochten. Ik eigenwijs en vroeg aan die man of we al naar binnen mochten en ja hoor wij mochten de trein in, even later kwam zijn superieur langs en kreeg hij er flink van langs omdat hij ons had binnen gelaten. Even later kwam Piet langs met het groepsvisum en kwam toch alles weer goed. Vannacht in de trein redelijk goed geslapen al heb ik last van een kleine verkoudheid en omdat we langzaam aan het stijgen zijn toch ook een beetje druk in mijn hoofd en misselijk. We zijn zojuist het hoogste punt van de spoorlijn gepasseerd, een station op een hoogte van 5076 meter. Langzaam zijn we weer aan het afdalen en begin ik me weer wat beter te voelen. Om een uur of half zeven zijn we gearriveerd in Lhasa.
In het hotel aangekomen moest er nog het een en ander in de kamer gerepareerd worden, zoals: douchekop (lag in twee stukken op de grond), verlichting deed het niet en het toilet spoelde niet goed door.

Het was vandaag de bedoeling om te acclimatiseren op deze hoogte van 3650mtr, echter het Chinese bureau dat hier alles regelt, had voor vandaag een bezoek aan het Potala paleis gepland. Het Potala paleis was de residentie van Tibets leiders, de Dalai Lama, vanaf 1959 is het een museum geworden toen de Dalai Lama naar India moest vluchten. Het paleis staat op het hoogste punt van Lhasa, het eerste paleis is gebouwd in het jaar 631, het witte paleis wat er nu staat in 1645 en het rode paleis werd in 1693 voltooid. Er worden nog steeds grote religieuze ceremonies gehouden, op dit moment is het aantal bezoekers gelimiteerd tot 10000 personen per dag. Allereerst moesten we een flinke trap naar boven trotseren, eenmaal boven aangekomen mochten we binnen niet meer fotograferen, jammer. Het was erg interessant om de “Stupa’s” te zien waar relikwieën van de diverse Dalai Lama’s worden bewaard.
Het leuke in Lhasa is dat wij de mensen op de foto willen zetten, maar omgekeerd gebeurt precies het zelfde. Af en toe heb ik het gevoel dat wij de bezienswaardigheid zijn, als ze je aan zien komen lopen dan praten ze al over je en al lachend wordt je gepasseerd.

Om niets te missen zijn we vanochtend weer begonnen met een wandeling rond Potala paleis, De zon stond in de juiste stand om mooie foto’s te maken van het paleis met een mooie blauwe lucht en een paar wolken op de achtergrond, achter het paleis ligt een groot park waar we hebben genoten van de pelgrims die op bedevaart zijn en hun rondjes lopen om het paleis. Rond het middaguur liepen we door de hoofdstraat terug naar de oude wijk, zoals gewoonlijk zagen we de mensen naar ons kijken en over ons praten. Halverwege stond een podium waarop dansers aan het dansen waren, dit podium was meer bedoeld om reclame te maken voor mobile telefoons van China Telecom. Toen het dansen was afgelopen stonden we nog even te kijken wat er zou gebeuren, er kwam een presentator het podium op en begon zijn verhaal te vertellen, in het chinees weliswaar. Op een gegeven moment zag hij ons staan en werd het gesprek wat enthousiaster en stond hij naar ons te wijzen waarop alle ogen naar ons werden gericht, wat hij vertelde weten we niet maar we kregen, nadat hij ons welkom in Tibet had geheten, een paraplu (van China Telecom) tegen de felle zon. En achter ons stond een filmploeg ons te filmen.
Op naar de wijk Barkhor waar de pelgrims hun rondes lopen rond de Jokhangtempel, Vervolgens toegangskaartjes gekocht en als eerste naar het dak om in de volle zon foto’s maken van: het plein, het op afstand liggende Potala paleis en wat slaapvertrekken van de monniken die daar wonen. Vervolgens terug naar de eerste verdieping waar we heerlijk in de schaduw hebben gezeten in afwachting van monniken die over de galerij lopen met een thermoskan om theewater te halen in de keuken, overigens dit leverde mooie stukjes film op. Toen we uitgerust waren naar de begane grond om de verschillende Boeddha’s en afbeeldingen te aanschouwen van de Dalai Lama, in het heiligste gedeelte van de tempel. Toch nog maar even de pelgrimsroute volgen en kwamen we uit bij het “Meru Nyingba” klooster, ik wist niet wat ik zag toen ik op het pleintje aankwam achter het klooster, honderden mensen met gebedsmolens volop in gebed.

Het is een hele belevenis hier in Tibet, zoals al eerder gezegd heel erg vriendelijke mensen, volle straatjes met winkeltjes die van alles aan de man proberen te brengen, afdingen is een must. Het eten hier in Lhasa vind ik een stukje beter, niet gek met een Nederlandse eigenaar, alle vleesgerechten worden gemaakt van jak vlees en is eigenlijk best wel lekker, het eten is wel erg gekruid, zelfs de Donuts hadden een hete nasmaak in de mond.

Oh ja, vergeten te vertellen, de gerepareerde douche kop (met een tape) was vervangen door een geheel nieuwe kop.

Vandaag een busrit van circa 6 uur naar Shigatse dat op een hoogte ligt van circa 3950mtr.

Het ziet er naar uit dat we ook deze reis weer geluk hebben, sinds een dag of zes krijgen groepen met verschillende nationaliteiten geen visum meer voor Tibet, het minimaal aantal personen waaruit de groep moet bestaan is vijf, dus individuele reizigers krijgen nu ook geen visum meer.
Vandaag een bezoek aan de Tashilunpo  klooster gebouwd in 1447 door de eerste Dalai Lama. Op dit moment is het de zetel van de Panchen Lama de belangrijkste leider na de Dalai Lama. Dit klooster is een enorm complex van voorname gebouwen met gouden daken met kasseien straatjes. In de Janpa kapel ligt een 26mtr hoog gouden beeld (275 kg) van de Boeddha van de toekomst. Ze hebben inmiddels ook hier het toerisme ontdekt, om foto’s te mogen maken in de gebouwen moet aardig in de buidel worden getast. Met de groep konden we een wandeling rond de kloostermuren maken, deze wandelroute ligt hoger op de berg en zou flink veel klimmen zijn, maar Luisa en ik hadden besloten niet mee te gaan. We twijfelden, we dachten dat de klim te inspannend zou zijn, zeker op deze hoogte dus eerst maar even lunchen. Na de lunch toch maar besloten om de wandeling te doen, en daar hebben we zeker geen spijt van gehad, prachtig uitzicht op het klooster en de daarachter liggende bergen versierd met vlaggetjes in allerlei kleuren en over de gehele route staan gebedsmolens waar door de bedevaarders veel gebruik van wordt gemaakt. De wandeling eindigde bij de Tibetaanse markt waar we wat souvenirs hebben gekocht.
De Tibetaanse kinderen roepen constant “hello” naar de toeristen en wij lachen en roepen vriendelijk terug, regelmatig wordt ik gevraagd te poseren met chinezen (overwegend dames) die vanwege mijn lengte graag met mij op de foto willen.

Vanmorgen vroeg vetrokken richting Gyantse, onderweg een paar keer gestopt om de landbouwers in het veld bezig te zien met het ploegen van hun akkers, ook een bezoek gebracht aan een boerderij waar we een kopje jak thee kregen aangeboden. De thee smaakte erg zout en was voor mij niet weg gelegd, het huis waar de gehele familie woonde (grootouders, ouders, kinderen en kleinkinderen) was leuk om te zien, in de kamer een prachtig meubel versierd met allerlei mooie afbeeldingen en de dochter des huize erg fotogeniek die ook menigmaal op de gevoelige chip werd vastgelegd. In Gyantse aangekomen direct een bezoek gebracht aan de Kumbum (Kumbum betekent 100.000 beelden), deze is 35 mtr. hoog en heeft 6 verdiepingen met vele kapelletjes met 14e eeuwse schilderingen en beelden. Op de vierde verdieping kijken de alziende ogen van Boeddha uit in alle windrichtingen. In het daarnaast gelegen klooster weer het zelfde verhaal, als je wilt fotograferen moet je betalen, in een deel van het klooster hebben we betaald om wat foto’s te maken omdat er in sommige kapellen mooie houtsnijwerken van Boeddha’s te zien waren.

Vandaag reden we met de bus terug terug naar Lhasa, een rit van ongeveer 6 uur, de rit ging over drie bergpassen waarvan één  boven de 5000 mtr. Onderweg hebben we diverse fotostops gemaakt en hebben we kunnen genieten van de prachtige bergen, besneeuwde bergtoppen, meren en riviertjes. Geen last gehad van hoofdpijn op deze hoogten dus hebben we maximaal kunnen genieten van de 7 dagen in Tibet. Morgen vliegen we naar Zhongdian.

Vandaag hebben we Lhasa verlaten en zijn per vliegtuig naar Zhongdian, beter bekend als Shangri La, vertrokken. De chinezen in het vliegtuig waren echt de weg kwijt, toen we met het vliegtuig al op de startbaan stonden gingen ze nog van plaats wisselen tot ergernis van de stewardess. De vlucht was erg mooi, de gehele tijd hadden we uitzicht op de besneeuwde bergtoppen. We waren al gewaarschuwd voor turbulentie maar dit viel erg mee, het vliegtuig kwam wel hard op de baan.
Shangri La gelegen op 3200 mtr. is een prachtige stad met een historisch centrum vol met houten huizen, de straten gevuld met gezellige (souvenirs) winkeltjes en restaurantjes, rond een uur of acht s’avonds wordt er weer volop gedanst op het plein, de muziek nodigt echt uit om mee te doen. Het eten is hier ook goed, we hadden een restaurant gevonden met een Franse eigenaar dus denken we dat de hygiëne hier wel goed is,  het eten was heerlijk maar net zoals in Tibet erg sterk gekruid.
Wetenswaardigheid: Shangri La is afgeleid uit het klooster in de roman “Het verloren paradijs” van James Hilton.

Er stond niets op het programma vandaag, er was ons geadviseerd een wandeling te maken hier in de omgeving, dit zagen we eigenlijk niet zo zitten dus hebben we bij een plaatselijk reisbureau met nog vijf medereizigers een excursie geboekt naar de Shangri La Canyon. Na een rit van twee en een half uur en wat angstige momenten op de smalle bergwegen kwamen we aan in de canyon. Als eerste bezochten we een nauwe kloof waar we weer eens flink wat trappen moesten lopen al puffend en hijgend boven aangekomen wat foto’s gemaakt en weer vlug naar het busje wat ons naar de volgende locatie bracht. Deze wandelpaden kwamen meer overeen met wat in de folder stond,  over een vlak pad de canyon in, de uitzichten waren adembenemend, steile wanden wel een paar honderd meter omhoog. Helaas moesten we dezelfde weg weer terug, wij Hollanders met flinke stappen terug naar de bus, de chinezen die ook bij ons in de bus zaten lieten we ver achter ons. Nu nog twee en een half uur terug rijden naar Shangri La en we waren blij dat we weer in het hotel zaten. Het avondeten hebben we in het hotel genuttigd, allerlei hapjes besteld op de sushi schijf en smullen maar, het afrekenen ging weer eens rommelig maar het kwam er op neer dat we heerlijk gegeten hebben voor omgerekend vijf euro de man.

Vanochtend vertrokken om naar Lijiang te gaan, een rit van zo’n vier uur. Na de lunch even door het historische centrum gelopen wat onderdeel is van de Unesco wereld erfgoed. Prachtige straatjes wederom met winkeltjes en restaurants waar live muziek wordt gespeeld. Op het hoogste punt van de stad een mooi uitzicht op de daken van de huizen. We zijn naar het park geweest waar we een mooie foto wilden maken van het meer met op de achtergrond de drakenberg, de foto is helaas niet geworden wat we ervan verwachten omdat het meer was droog gelegd. Ook een bezoek gebracht aan een muziek theater waar Na Xi een uitvoering gaven, de muziekanten allemaal oude mannetjes van rond de tachtig jaar, de oudste was acht en tachtig jaar oud. Muziek uit het oude China eigenlijk niet om aan te horen maar leuk om even gezien te hebben.

Vandaag een vier uur durende fietstocht naar het dorp Baysha waar de beroemde Dr. Ho woont, we hadden een patiënt die een verkoudheid had dus gingen we op consult bij de dokter, die heeft een poedertje voorgeschreven al had de dokter meer belang bij het laten zien van alle visitekaartjes die hij heeft verzameld in de afgelopen jaren. Verder was het dorpje erg klein met veel souvenir winkeltjes. De fietstocht op zich viel erg tegen, geen leuke omgeving maar een lange vierbaans weg.

We zijn weer verder afgereisd naar het zuidoosten en zitten nu op een hoogte van ca. 2200mtr. Het stadscentrum is wel aardig om te zien, niet zo mooi als in Lijiang (dat was geweldig), wat rustiger en het is te bekijken in ongeveer een middag. Het was vandaag weer eens super warm ca. 31 graden en daarom regelmatig een terras opgezocht om een koele versnapering tot ons te nemen. In de avond was het aangenaam vertoeven een licht briesje door het stadje wat de wandeling van ca. 20 minuten naar het hotel een stuk makkelijker maakte.

Nieuw avontuur, we gingen per paard de berg op om naar de watervallen te gaan, we hebben er ca. 1 uur over gedaan om te paard boven te komen,we hadden een vaste prijs afgesproken heen en terug voor 100 yuan, alleen de eigenaar van de paarden probeerde ons dubbel te laten betalen waar we natuurlijk niet op in gingen. Na nog een half uur lopen bereikten we eindelijk de waterval, er stroomde niet zoveel water maar de uitzichten waren adembenemend. Vervolgens weer terug naar de paarden, toen we begonnen aan de afdaling begon het flink te regenen wat het avontuur nog wat spannender maakte, gladde paden en een steile helling, we waren daarom erg blij dat we heelhuids beneden aankwamen. Nu voor het laatste stuk naar het hotel nog proberen een taxi te regelen dus ook weer onderhandelen over de prijs. Er was ons van te voren verteld niet meer dan 10 yuan te betalen maar dat accepteerden de chauffeurs niet dus liepen we weg, er kwam vanzelf een reactie dat we voor 10 yuan gebracht konden worden, dit bleek een toektoek te zijn. Uiteindelijk werden we netjes voor het hotel afgezet. Morgen staat ons weer een busreis van zo’n 6 uur, dus nu vroeg naar bed.

Vroeg vertrokken richting Kunming, de route was aardig om te zien omdat we langs vele rijstvelden reden. Kunming is een grote moderne stad waar helaas geen historisch  centrum meer is. Als eerste met zijn allen naar de (vogeltjes) markt, hier werd echt alles verkocht: hondjes, hamsters, vogels, slangen en andere reptielen, we waren hier overigens wel snel uitgekeken. Snel even het provinciaal museum van Yunnan bezichtigd, hier staan mooie bronzen drums opgesteld van meer dan 2000 jaar oud. Verder zijn er vele versierde bronzen werktuigen en andere  voorwerpen in vitrines tentoongesteld die gevonden zijn in een graf. Na het museum een flinke wandeling naar het stadspark, bij aankomst weet je niet wat je ziet, vele groepen die in kleurige kleding hun traditionele dansen uitvoeren, even verderop zit een groepje die op traditionele instrumenten zitten te spelen met een zangeres voor de groep die wat staat te krijsen, want wij begrepen niet wat ze zong. De groepen muzikanten zitten zo dicht op elkaar dat je van alles door elkaar hoort, maar is een feest om te zien.
Morgen gaan we naar het Stenen Woud, en aansluitend gaan we weer met de nachttrein verder dus zit ik een paar dagen zonder internet.

We hadden ons verheugd op een mooie trip naar het “Stenen Woud”, helaas regende het heel hard en dachten we dat dit onze dag zou verpesten. Toen we een paar honderd meter hadden gewandeld veranderde het weer gelukkig en begon de zon te schijnen. In het park zijn mooie wandelpaden aangelegd die je langs en door de grillig gevormde rotsen leiden. Net na de regenbui begonnen de vogels volop te fluiten en de krekels lieten zich volop horen. De natuur is hier prachtig en is niet te vergelijken met andere landen.  Een dag om niet te vergeten.
We zitten nu in de nachttrein van Kunming naar Guilin, we zijn om 7 uur vanavond vertrokken en verwachten ongeveer rond het middaguur aan te komen in Guilin.

s’ Middags om ca. één uur kwamen we aan op het station van Guilin, daar stond het busje al te wachten om ons naar Yangshuo te brengen, deze rit duurde ongeveer twee uur. Onderweg weer veel regen gehad maar bij aankomst in het hotel was het weer prachtig weer. Hier verblijven we drie nachten met een leuk programma voor de komende dagen, over een half uurtje wandelen we nog even naar het centrum. Dit was het voor vandaag morgen het vervolg.

Gisteren avond toen we in het restaurant zaten begon het te onweren en kregen we een tropische regenbui over het dorp heen. De gehele nacht heeft het geregend dus dat beloofde weinig goeds voor vandaag, we hadden ons ingeschreven voor de fietstocht en een boottocht over de rivier de Li. Toen we vanochtend op de fiets stapten was het gelukkig droog en zijn we naar de boten gefietst waar het echte avontuur begon, gezeten op twee stoelen vastgezet op een paar bamboestokken gingen we met de stroom van de rivier mee, aangekomen bij een kleine waterval gleden we mooi van de waterval af, echter kwamen we erg diep in het water terecht waardoor we direct tot ons middel in het water zaten, een seconde later hingen we scheef in het water en dreigden we om te slaan (we hingen ongeveer 45 graden op zijn kant) gelukkig ging het op het laatste moment goed. Luisa liet van schrik haar tas los dus die dreef in het water, de man die de boot met een stok  voortduwt kon nog net op tijd met zijn stok de tas uit het water vissen. We hebben geluk gehad dat buiten onze kleding alles droog is gebleven. De lol van het varen was meteen weg, we hebben wel enorm genoten van het landschap. Het Karst gebergte is ontzettend mooi om te zien en de nevel om de bergen voegde een extra sfeertje toe. Tijdens de boottocht wel zes keer met geknepen billen over een watervalletje heen, wat tot onze opluchting gelukkig wel goed ging. Daarna tussen de rijstvelden en tuinderijen terug gefietst naar het dorp uiteraard met een paar fotostops onderweg. Vanavond gaan we naar de lichtshow met ca. 700 figuranten daarover morgen meer.

Gisterenavond zijn we naar de show geweest in het openlucht theater van Yangshuo, de show vindt plaats op de rivier met het Karst gebergte op de achtergrond. Omdat het regende kregen we bij de ingang een poncho. Leuk om te zien hoe al die mensen op de tribune verpakt zijn in het plastic. De show was ontzettend mooi te zien, zoveel artiesten. Het enige wat mij opviel was de onbeschaamdheid van de Chinezen die constant zaten te praten met elkaar, irritant als je probeert te filmen, dus wij iedere keer die mensen aanstoten zodat ze hun mond hielden.
Vandaag stonden er een aantal activiteiten op het programma zoals: schrijfles in het chinees of kookles, geen van beiden hebben we gedaan, dus op naar de markt, zo te zien eten ze hier van alles: meerval, rivierkreeft, paling, karper, kippen, duiven, fazant, hond en nog veel meer. Als je iets wil kopen, wijs aan wat je wilt en het wordt op verzoek direct voor je geslacht. Bij de stalletjes waar hond verkocht wordt,  wilde de verkoper niet dat er foto’s gemaakt zouden worden, maar dat is ons wel gelukt.
Om een uur of vier gingen we met de bus naar een locatie net buiten Yangshuo om nog een keer een boottocht te doen over de rivier de Li. Dit werd een tochtje van circa twee uur, het uitzicht wederom prachtig, jammer dat er wat meer nevel was als gisteren zodat we de bergen niet goed konden zien. Het had wel wat mysterieus zo’n nevel rond de bergen. Bij terugkomst eerst even eten in een lokaal restaurantje waar we naast de Chinese lekkernij ook lekkere frietjes kregen. Later in de avond (toen het donker was) nog een klein tochtje met de boot om een lokale visser te volgen hoe er gevist wordt met aalscholvers , de aalscholver heeft een touwtje om zijn nek zodat hij de grotere vissen niet kan doorslikken, zodra de visser ziet dat de hals vol zit met vis wordt de aalscholver uit het water gehaald en van zijn vis verlost. Toen we weer terug waren aan land nog wat foto’s maken met de aalscholver. Deze werd door de visser nog even verwent met wat extra vis.
Morgen reizen we weer verder.

Vandaag met de bus vertrokken naar Guangzhou, deze plaats is alleen bedoeld als tussenstop naar Hongkong waar we morgen naar toe varen. Er is wel het een en ander te zien in de stad alleen omdat we laat in het hotel aankwamen hadden we geen tijd meer om echt iets te ondernemen. Dus zijn we even met de taxi naar het eiland Shamian gegaan, waar we even tussen de oude koloniale huizen en een park hebben gewandeld. Onvoorstelbaar, tientallen pas getrouwde stelletjes die we tegenkwamen in deze wijk allen bezig met het maken van hun bruidsreportage. Paul (medereiziger) heeft volgens mij het wereldrecord bruidsparen fotograferen in een paar uur. Voor het eten hebben we een terras langs de rivier uitgezocht met een mooi uitzicht over het water en verlichte flats op de achtergrond. In deze stad wonen ca. 9 miljoen inwoners dus zien we veel hoge flats afgewisseld met lagere huizen. Er wordt hier enorm hard gewerkt aan de infrastructuur, veel nieuwe constructies voor spoor en autowegen. De Chinezen werken hard aan hun toekomst.

Aangekomen in Hongkong, een stad met 7 miljoen inwoners, de eerste indruk is goed mooie wolkenkrabbers. Het verkeerd rijd hier net als in Engeland links, dus uitkijken. We moeten wel even wennen aan de prijzen hier in verhouding met China een stuk duurder maar iets lager als in Nederland. Als eerste een tour door de stad met een bus. De gids liet ons Hongkong island zien; strand, haven en als laatste Victoria Peak waar we een fantastisch uitzicht hadden over de Sky line van Hongkong, jammer dat het al snel nevelachtig werd waardoor er niet echt mooie foto’s gemaakt konden worden. We werden gedropt in de haven waar we een lasershow konden aanschouwen, in de tussentijd begon het weer te regenen en dachten we dat dit de show zou verpesten. De lasershow was een grote mislukking en stelde niet veel voor, eigenlijk zijn we helemaal voor niets nat geregend. De Sky line op zich met alle verlichte gebouwen was mooier dan de show.

De laatste dag van onze vakantie in Hongkong, het einde is in zicht morgen vliegen we weer naar huis. Vandaag nog een keer naar de Victoria Peak, dit keer met een kabeltrein sommige stukken wel met een stijgingspercentage van 45%. Helaas was het zicht niet beter dan gisteren. Er loopt een mooi wandelpad om de top van de berg met prachtig uitzicht over de Chinese zee aan de ene kant en aan de andere kant uitzicht over de stad. Hier in Hongkong hebben ze leuke dubbeldeks trams die precies passen bij de gebouwen (hoog en slank) grappig om te zien.
Als er iemand van plan is om een vakantie in China door te brengen dan raad ik jullie aan om dit binnen de komende 2-3 jaar te doen, China verandert erg snel en de tradities zullen mogelijk ook snel verdwijnen, mensen willen niet meer gefotografeerd worden ze draaien hun hoofd om of lopen de andere kant op, en als ze het wel willen dan vragen ze er geld voor. Volgens onze gids stijgen de prijzen in China erg snel dus over enkele jaren zal het net zo duur zijn als in Europa.
Wij vonden het een interessante reis, al vonden we de hygiëne erg slecht, de mensen zijn meestal vriendelijk maar om in te stappen in een bus of metro hebben ze geheel geen respect voor Europeanen dus gewoon door drukken en laat je niet aan de kant zetten. Het landschap is prachtig en hebben daar enorm van genoten.
Allen bedankt voor de leuke reacties in het gasten boek, we vonden dit erg leuk.